|
Λίγα Λόγια:
Ξεκίνησα το kite από τους
πρώτους στην Ελλάδα, τότε που ο εξοπλισμός ήταν θανατηφόρος, τότε που
αν έκανες λίγο λάθος στο μικρό σου δακτυλάκι στην μπάρα, έκανες άλμα
και δεν ήξερες που βρισκόσουν, τότε που οι αετοί έπεφταν συνεχώς στο
νερό και χρειάζονταν γερανό για να ξαναπογειωθούν, τότε που δεν
υπήρχαν δάσκαλοι και σχολές, τότε που ο καλύτερος ήταν αυτό που
κατάφερνε να στέκεται πάνω στο σανίδι για 100 μέτρα.
Ο κόσμος μας έβλεπε σαν ούφο. Δεν θα ξεχάσω μια γιαγιά, στο Γύθειο στο
Μαυροβούνι, πριν από 8 χρόνια, που όταν βγήκα μου είπε, πόσο με
λυπήθηκε που έπεσα από το βουνό με το αλεξίπτωτό μου, δεν υπολόγισα
καλά και βρέθηκα μέσα στην θάλασσα, και με χτύπαγε πάνω κάτω, μέχρι να
μπορέσω να βγω έξω (ενώ εγώ έκανα άλματα).
Το σπορ έχει εξελιχθεί με τρελό ρυθμό, ο εξοπλισμός είναι πολύ πιο
προβλέψιμος, εύκολος και ασφαλής και οι δάσκαλοι υπάρχουν. Μου αρέσει
που έχω την δυνατότητα μέσω του Kiteboarding Academy
να μεταδίδω την εμπειρία μου σε όλους τους μαθητές
μου, αν και εξακολουθεί να με εκπλήσσει ο ρυθμός εκμάθησής τους και
εξέλιξής τους από τα πρώτα μαθήματα. |